တစ္ရက္ ကိုအိမ္မက္နဲ႕ စကားေျပာျဖစ္ရင္း...အစ္ကို႕ဆီအသစ္ရွိေသးလား ေမးမိေတာ့ တက္ခ္ ထားတဲ့ပို႕စ္ေလးေတြရွိတယ္လို႕ျပန္ေျပာတဲ့အစ္ကိုကုိ အေနာ္ကေတာ့ တက္ခ္ေတြသိပ္မလုပ္ျဖစ္ဘူး ဘယ္သူမွလည္း မတက္ခ္ၾကဘူးလုိ႕ေျပာလုိက္မိတာနဲ႕ပဲ ငါ့အစ္ကိုေတာ္ၾကီးက ခ်က္ခ်င္းကို ထတက္ခ္ေတာ့တာပါပဲ...း).... ဒီလိုနဲ႕ အစ္ကိုေတာ္တက္ခ္ထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးက
ရင္ဘတ္ႏြံထဲ နစ္၀င္ေနတဲ့ ကဗ်ာေလးမ်ား........
အစ္ကိုေရးထားတဲ့ ပို႕စ္ထဲက ကဗ်ာအားလံုးကိုလည္း သေဘာက်နွစ္ျခိဳက္မိတယ္...။ ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကို အရမ္းသေဘာက်မိတယ္...။ ဘာလုိ႕လဲဆိုေတာ့ အေနာ့္ရင္ထဲမွာ နစ္၀င္ေနတဲ့ ကဗ်ာေလး ေတြရွိပါတယ္..။ ကဗ်ာတုိင္းကိုလည္းခ်စ္တယ္...။ ဒါေပမယ့္ ရင္ထဲစြဲေနတဲ့ ကဗ်ာေလး ေတြထဲက အနစ္၀င္ဆံုးကဗ်ာေလး ၂ပုဒ္ကို ေရးေပးခြင့္ရတဲ့အတြက္လည္း ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္...။ အဲဒီကဗ်ာေလးေတြက လူတုိင္းလည္း ရၾကသလို ကဗ်ာကိုမဖန္တီးတတ္ပါဘူး မခံစားတတ္ပါဘူးဆိုတဲ့ လူသားတုိင္းလည္း ဒီကဗ်ာေလးေတြကိုေတာ့ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ေပမယ့္ ရင္ထဲမွာ ကိန္းေအာင္းေနမယ္ဆုိတာ ယံုၾကည္ထားပါတယ္...။ အေနာ့္ကဗ်ာေတြဖတ္ ျဖစ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာၾကတယ္...။ ငါက ကဗ်ာကို မခံစားတတ္ဘူးတဲ့...။ ေရးလည္းမေရးဘူးလုိ႕ ေျပာပါတယ္...။ ဒါကို အေနာ္လက္မခံခ်င္ပါဘူး........။ လူတုိင္းမွာ မျမင္နုိင္တဲ့ ကဗ်ာခ်စ္တဲ့စိတ္ဆိုတာ ရွိၾကပါတယ္...။ အေနာ္ခုေရးျပမယ့္ ကဗ်ာေလးေတြကေခါင္းစဥ္မဲ့ေလးေတြပါ....ဖတ္ရႈခံစားေပးပါအံုးေနာ္...။
ရင္ဘတ္ႏြံထဲ နစ္၀င္ေနတဲ့ ကဗ်ာေလးမ်ား
(၁)
မမ ၀၀ ထထ က
အက ပထမ
ကပါ ကပါ မမရာ
ညည လသာသာ
ညအခါ ငါစာရ
မမ ၀၀ ထထ က....။
ဒီကဗ်ာေလးကို အေနာ္တုိ႕ငယ္ငယ္က သူငယ္တန္း သင္ပုန္းၾကီးဖတ္စာျမန္မာစာမွာ သင္ရပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ မူၾကိဳမွာ စသင္ရပါတယ္..။ ဒီကဗ်ာေလးကို စရြတ္တတ္စက အရမ္းၾကည္ႏူးမိသလို စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈလည္း ရခဲ့တယ္လုိ႕ ထင္မိပါတယ္..။ အဲဒီကေလးအရြယ္တုန္းကေတာ့ ဒီခံစားမႈကို ေဖာ္မျပတတ္ခဲ့ပါဘူး...။ နားလည္းနားမလည္ခဲ့ပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအရြယ္ကာလက ဒီကဗ်ာေလးစသင္ရခ်ိန္ မွာ ဘယ္ေလာက္ထိ အသည္းစြဲခဲ့လဲဆိုရင္ ခုခ်ိန္မွာ ဘယ္သူ႕ကိုထေမးထေမး ဒီကဗ်ာကို မရတဲ့သူဆိုတာ မရွိပါဘူး ...။ ဒီကဗ်ာေလးဟာ အလြန္တရာမွ ရိုးရွင္းျပီး ကာရံညီတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ..။ ထပ္ခါေျပာရရင္ အေနာ့္အသဲထဲမွာ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ႏြံနစ္ေနတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ...။ ဒီကဗ်ာေလးမွာ ပထမဆံုးစတဲ့ စာေၾကာင္းေလးနဲ႕ ေနာက္ဆံုးဆံုးတဲ့ စာေၾကာင္းေလး အတူတူျဖစ္ေနတဲ့ ထူးျခားခ်က္ကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္..။ စာဖတ္သူတို႕ရဲ့ အျမင္မွာ ပိုမိုဆန္းသစ္မယ္လုိ႕ ထင္မိတယ္..။ ေနာက္တစ္ပုဒ္ကေတာ့
(၂)
ယုန္ကေလးက နားရြက္ေထာင္
ပညာရွိေယာင္ေဆာင္၊
ေၾကာင္ကေလးက လက္သည္း၀ွက္
ေခ်ာင္းလိုက္ရတဲ့ ၾကြက္၊
ေရႊဇီးကြက္တို႕ အိေျႏၵ
ဘုရင္ၾကီးလုိေန၊
မုိးေလ၀သ ေဗဒင္ေဟာ
ေတာက္တဲ့ ကိုလူေခ်ာ၊
ေျပာတုိင္းယံုတဲ့ ပုတ္သင္ညိဳ
ေခါင္းညိတ္တတ္တယ္ဆို
ေရႊက်ီးညိဳသာပါက
ဧည့္သည္လာပါခင္ဗ်။
ဒီတစ္ပုဒ္ေလးကလည္း ရင္ထဲမွာ နစ္၀င္ေနတဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ..။ ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ ေအာက္အဆံုးပုိဒ္ေလးမွာ နည္းနည္းလုိေနတာမ်ိဳး စာလံုးလြဲေနတာမ်ိဳးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္..။ စာသားေတြလုိေနမယ္ ဆိုရင္ သည္းခံျပီးျဖည့္ဖတ္ေပးဖုိ႕ ေျပာခ်င္ပါတယ္...။ ဒီကဗ်ာေလးရဲ့ စကားလံုးမ်ားရဲ့ သို၀ွက္မႈကို အရမ္းႏွစ္ျခိဳက္မိပါတယ္..။ ပညာရွိေယာင္ေဆာင္တတ္တဲ့သူရယ္...ဘုရင္ၾကီးလုိ အိေျႏၵဆည္တဲ့သူရယ္..စတဲ့ သဘာ၀ေလးေတြကို ေဖာ္ျပထားတဲ့ တစ္နညး္အားျဖင့္ ငယ္စဥ္ဘ၀ကတည္းက ဆံုးမျပသေပးတဲ့ ကဗ်ာလုိ႕လည္း ခံယူမိပါတယ္...။ ခုလို အေနာ့္ရင္ဘတ္ထဲက ကဗ်ာေတြက သူငယ္ခ်င္းတုိ႕အားလံုးရဲ့ ရင္ဘတ္ထဲက ကဗ်ာနဲ႕မကိုက္ညီေပမယ့္ အေနာ့္ကဗ်ာေတြကို လက္ခံေပးတယ္ဆိုရင္ပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။
အေနာ္ေရးသားမႈ ၊ ဆုိလုိရင္းညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ နားလည္မႈလြဲသြားမယ္ဆိုရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္..။ အေနာ့္ ေရးသားျခင္းမ်ားကို ခံစားေပးနုိင္ပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းရင္း ကိုၾကီးအိမ္မက္ေရ...အေနာ္ ေရးလုိက္ပီေနာ္...။ နားလည္ေပးပါဂ်..း)။
Print this post (စာထုတ္ယူရန္)
